تغذیه در چربی بالا
مهر ۲۵, ۱۳۹۴
فشار خون پایین
مهر ۲۷, ۱۳۹۴

بیماری زرد زخم

بیماری زرد زخم یک بیماری به علت باکتری استرپتوکوک یا استافیلوکوک ویا هردو می باشد این بیماری بیشتر در کودکان و نوجوانان شایع است و فصل شیوع آن تابستان می باشد. ضایعات به شکل دلمه های زرد عسلی رنگ می باشد که بر روی پوست قرمز و زخمی شده قرار دارد که این دلمه ها به راحتی کنده می شوند. اکثرا این ضایعات بر روی صورت و اطراف دهان و بینی قرار دارند.

گاهی بیماری زرد زخم بر روی یک بیماری دیگر مثل اگزما یا تبخال یا آبله مرغان اضافه می شود. انتقال بیماری از طریق تماس مستقیم یا تماس باحوله و وسایل شخصی فرد بیمار است. معمولا در خانواده این بیماری می تواند از کودکی به کودک دیگر انتقال یابد.

بیماری زرد زخم و انواع آن

بیماری زرد زخم دو نوع دارد که یکی تاولی و دیگری غیرتاولی است. در نوع غیر تاولی عامل بیماری بیشتر یک نوع باکتری به نام استرپتوکوک می باشد ودر نوع تاولی نیز اکثرا عامل استا فیلوکوک است. البته گاهی نیز به خصوص در موارد طول کشیده احتمال وجود هر دو عامل در ضایعات وجود دارد. ضایعات نوع تاولی تقریبا مختص کودکان است که با کنده شدن سقف تاول ها سطح قرمزی به جا می ماند که با پیوستن این سطوح به یکدیگر احتمال دارد مناطق وسیعی را نیز درگیر کند.

یک نوع این بیماری به شکل خیلی وسیع بروزکرده که عامل آن یک نوع استافیلوکوک است که سم (توکسین) ترشح میکند. این سم با از بین بردن لایه های سطحی پوست باعث می شود که همانند سوختگی تمام بدن بدون پوست و در مقابل عفونت ها بی حفاظ گردد..

البته خوشبختانه این نوع بیماری خیلی ناشایع است و تنها در شیرخواران یا افراد با سطح ایمنی پایین یا دچار بیماری کلیوی پیشرفته رخ می دهد.

پیشگیری و درمان بیماری زرد زخم

درمان زرد زخم معمولی و غیر تاولی تنها شست و شو با صابون های ضد باکتری و استفاده از پمادهای موضعی آنتی بیوتیکی است. البته در موارد شدید و وسیع از آنتی بیوتیک های خوراکی نیز میتوان استفاده کرد. درمورد بیماری زرد زخم تاولی استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی ودر موارد شدید حتی تزریقی ضروری است. چون بیماری از طریق وسایل شخصی فرد نیز انتقال می یابد. پس جدا نمودن این وسایل در پیشگیری از بیماری کمک کننده است. یک نوع بیماری شبیه زرد زخم نیز هست که نامش اکتیما است ودراین حالت در زیر دلمه های مشخصه بیماری زخمی نسبتا عمیق وجود دارد که همین زخم باعث ایجاد اسکار یا جوشگاه پس از بهبود بیماری می شود. در صورتی که بیماری زرد زخم پس از ۷تا ۱۰ روز بدون اسکار بهبود می یابد. در اکتیما تب و بی حالی و بزرگی غدد لنفاوی ناحیه مبتلا نیز می تواند رخ دهد که در بیماری زرد زخم چنین مواردی معمولا وجود ندارد. درمان اکتیما نیز استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی است. چون عامل ایجاد زرد زخم معمولا به پنی سیلین مقاوم است لذا لازم است در درمان از آنتی بیوتیک های دیگر مانند کلوکزاسیلین و دی کلوکزاسیلین و سفالکسین به تشخیص پزشک معالج استفاده نمود. برداشتن دلمه های مشخصه بیماری نیز در درمان موثر است که این کار را می توان با خیساندن دلمه ها توسط کمپرس گرم انجام داد. استفاده از حمام بتادین نیز می تواند کمک کننده باشد. البته به شرطی که فرد نسبت به این ماده واکنش حساسیتی نداشته باشد و غلظت بتادین نیز کاملا حساب شده باشد.

جای تبلیغ شما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *